Start van een nieuw seizoen met een betrekkelijk nieuw team: ontdekken hoe iedereen zich van nature in een team gedraagt.

Aan het begin van een nieuw seizoen werd ik door de coach van een volleybalteam gevraagd om een teambijeenkomst te verzorgen. Hij had drie doelen in zijn hoofd. De bijeenkomst zou allereerst moeten zorgen voor positieve energie. Ten tweede wilde hij dat de teamleden elkaar beter zouden leren kennen. En ten derde dat we een eerste stap zouden zetten in teamvorming.

Vooraf had ik gesproken met de coach en hij had me verteld dat er behoorlijk veel nieuwe speelsters bij waren gekomen. Waarvan de meesten elkaar niet niet (zo goed) kenden. Ze hadden inmiddels één teammeeting gehad en hadden drie keer samen getraind. Iedereen had zich tot nu toe nog wat op de vlakte gehouden en sfeer was prima.

Marshmallow challenge

Ik besloot de Marshmallow challenge te gaan doen met het team. Het doel van deze challenge is om in 18 minuten, in kleine teams, met ongekookte spaghettistokjes een zo hoog mogelijk bouwwerk te maken, waarop een marshmallow (spekje) kan liggen. Naast 20 spaghettistokjes mogen ze hierbij ook tape, touw en een schaar gebruiken. Ze mogen de stokjes niet in stukken breken en de toren niet vastplakken aan bijvoorbeeld de tafel of een bidon. Het lijkt een gemakkelijke opdracht, maar het venijn zit hem in de staart. Hoewel een spekje vrijwel niks weegt, is het toch zo zwaar dat veel bouwwerken instorten op het moment dat je het spekje erbovenop legt. Een leuke opdracht die altijd competitie en plezier (positieve energie) oplevert en, als je de opdracht goed nabespreekt, er ook voor zorgt dat teamleden elkaar beter leren kennen, waarmee je de teamvorming op gang brengt.

Samenwerkingsgedrag

Tijdens de challenge observeerde ik de verschillende groepjes en maakte ik aantekeningen van opvallend gedrag. Zoals altijd met deze challenge gebeurden er heel interessante dingen. Zo zag ik een jonge speelster heel overtuigend een leiderschapsrol op zich nemen: doelgericht de lead nemen, hard praten en taken delegeren. Een van haar groepsgenoten hoorde ik zeggen ‘ik heb geen idee hoe we dit aan moeten pakken, ik kan dit soort dingen niet’ en viel helemaal stil. Een ander groepslid opperde verschillende suggesties, maar nadat die resoluut van tafel werden geveegd door de leider, maakte ze wat sarcastische grapjes en ging vervolgens haar eigen ding doen.

Een ander groepje ging heel rustig en gelijkwaardig te werk: eerst een aantal ideeën bespreken, vervolgens samen wat dingen uitproberen en toen vrij harmonieus een plan uitvoeren. In het derde groepje verloop het proces enorm chaotisch. De ideeën vlogen over tafel, allerlei dingen werden uitgeprobeerd maar ook net zo snel weer stopgezet. Er werd veel en luidruchtig gepraat en gelachen. Na 13 minuten stortte hun bouwwerk in, en gooiden ze het bijltje erbij neer. Om die vervolgens toch weer op te pakken om met veel enthousiasme nog iets nieuw te proberen.

Nabespreking en vertaalslag naar volleybal

Na 18 minuten was er geen bouwwerk dat met marshmallow en al fatsoenlijk bleef staan. Maar er was wel enorm veel gebeurd waar we wat mee konden. We keken eerst kort met elkaar terug: hoe vonden ze de opdracht? Wat waren overduidelijke verschillen tussen de groepjes, en binnen de groepjes? En wat was het effect hiervan op het eindresultaat?

Het werd een goed gesprek. De speelster die zo fanatiek de leiding nam, was zich ervan bewust dat ze, door de manier waarop ze dit deed, niet echt stimulerend was voor de anderen. Ze herkende dit ook uit het volleybal. Tegelijk was iedereen het erover eens dat zij door haar daadkracht en fanatisme wel degene kon zijn om het team in wedstrijden uit een dal te slepen. De speelsters die nogal passief was tijdens de challenge, vertelde dat ze in het dagelijks leven ook altijd vrij afwachtend is. Maar dat ze juist in het veld, als ze als libero die opdracht meekreeg van een coach, wel heel goed de leiding kon pakken. Dat ze dan echt een ander persoon was.

We sloten de workshop af met de vraag: wat vond je het meest waardevolle inzicht? Iedereen deelde iets wat ze over zichzelf hadden geleerd of over een ander. De coach was tevreden met deze teamsessie. Iedereen had plezier gehad, ze hadden elkaar beter leren kennen en waren hierdoor weer meer naar elkaar toe gegroeid. De coach had veel waardevolle informatie gekregen, die hij kon gebruiken in het verdelen van rollen en in zijn coaching.

Meer weten?

Ben je benieuwd of ik wat voor jou en je team kan betekenen? Neem hier contact op, dan bespreken we het.